Co to jest model spadku udziału z upływem czasu (Time Decay)?

Model spadku udziału z upływem czasu (ang. Time Decay) to model, który przypisuje większy udział punktom styku znajdującym się najbliżej momentu podjęcia decyzji o zakupie. Udział w konwersji jest obliczany z uwzględnieniem 7-dniowego okresu połowicznego zaniku.

W praktyce oznacza to, że kliknięcie, które miało miejsce 8 dni przed konwersją, otrzyma o połowę mniejszy udział niż kliknięcie, które nastąpiło dokładnie 1 dzień przed nią. Podobnie jak w innych tradycyjnych modelach, wejścia bezpośrednie są ignorowane.

Przykłady działania (Ścieżki konwersji)

Oto jak model rozdziela wartości procentowe konwersji w zależności od układu kanałów na ścieżce:

Podsumowanie modelu spadku udziału z upływem czasu

Zalety

• Uwzględnienie pełnego kontekstu - Model bierze pod uwagę wszystkie punkty styku z klientem na ścieżce, nie odcinając całkowicie żadnego z kanałów.
• Realistyczne premiowanie domknięcia - Największy udział przypisywany jest działaniom, które bezpośrednio skłoniły użytkownika do finalizacji transakcji.

Wady

• Marginalizacja góry lejka - Ryzykiem wynikającym z modelu atrybucji rozkładu czasowego jest mocne zaniżenie wartości punktów styku inicjujących ścieżkę (kampanii świadomościowych i wizerunkowych), które miały miejsce na długo przed zakupem.
• Faworyzacja krótkich cykli zakupowych - Model może zniekształcać dane w biznesach o długim procesie decyzyjnym (B2B, nieruchomości), gdzie pierwsze interakcje edukacyjne są istotne dla całego procesu.

Inne modele atrybucji: Model Last Click, Model First Click, Model Liniowy, Model z uwzględnieniem pozycji, Model Data Driven